آذر ۲۳م, ۱۳۸۸سفر به دیار باد صبا
دل سراپرده محبت اوست
دیده اینه دار طلعت اوست
…
من که باشم که آن حرم که صبا
پرده دار حریم حرمت اوست
بی خیالش مباد چشم نظر
زان که این گوشه جای خلوت اوست
اشتراک در خبرنامه
عكاسخونه
دل سراپرده محبت اوست
دیده اینه دار طلعت اوست
…
من که باشم که آن حرم که صبا
پرده دار حریم حرمت اوست
بی خیالش مباد چشم نظر
زان که این گوشه جای خلوت اوست
آذر ۲۳م, ۱۳۸۸ در ۲:۳۶ ب.ظ
ممنون دکتر .. عالی بود
Reply
آذر ۲۳م, ۱۳۸۸ در ۶:۳۹ ب.ظ
عکسهای قشنگین ممنون… شما هم دوربین قاچاقی بردین؟ یا شایدم موبایله!
Reply
دی ۷م, ۱۳۸۸ در ۱۰:۱۵ ب.ظ
دل آسمون هم گرفته بوده…
اونجا دل گرفته میدی طلا می گیری…
خوش به حال مهدی جهانگیر… خوش بحال مشهدی ها… خوش به حال اونایی که توی دلشون یه صحن از حرم دارن…
خوش به حال اونهایی که پیش امام رضا روسفیدند…
Reply